Auteursrecht

Het auteursrecht verleent aan de maker de uitsluitende zeggenschap over zijn werk. Het auteursrecht is een zogenoemd ‘uitsluitend’ of ‘exclusief’ recht. Dat betekent dat de maker van het werk beslist wat er met zijn werk gebeurt en hij heeft dus het uitsluitende, exclusieve recht het werk te exploiteren. Dit uitsluitend recht kan de maker tegen een ieder inroepen.

Door het maken van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst is men automatisch auteursrechtelijk beschermd. Wel moet het werk origineel zijn. Databanken kunnen ook onder dit recht vallen maar alleen als die door de keuze of de rangschikking van de stof een eigen intellectuele schepping van de maker vormen. De inhoud van de databank wordt beschermd door het databankenrecht. Het auteursrecht geeft de maker het exclusieve recht om de vruchten van zijn (geestelijke) arbeid te plukken. De maker of, in het geval van overdracht, de rechthebbende is de enige die het werk mag exploiteren, hetgeen betekent dat hij de enige is die het werk openbaar mag maken en verveelvoudigen.

Naast de exploitatierechten heeft de maker (het is niet noodzakelijk dat je ook de rechthebbende bent) zogenaamde  persoonlijkheidsrechten zoals naamsvermelding en het recht op verzet tegen “aantasting” van zijn werk. Deze rechten zijn onlosmakelijk verbonden aan de persoon van de maker. Een auteursrecht is niet absoluut, er zijn situaties waarin het belang van de maatschappij zwaarder weegt dan dat van de individuele auteur.

Alle auteursrechtelijke beschermde werken hebben gedurende het leven van de maker en tot 70 jaar na zijn overlijden bescherming. Als een exemplaar met de toestemming van de rechthebbende in het verkeer is gebracht, is het exclusieve openbaarmakingrecht met betrekking tot het betreffende exemplaar uitgeput. De rechthebbende kan nog wel steeds optreden tegen de verveelvoudiging en tegen de openbaarmaking van een ander exemplaar.